Vraćajući se slovenskoj mitologiji, božanstvu vuka i lisice, simbolima muškog i ženskog principa, Peljevin progovara o svom vremenu. Lisica modernog doba je prostitutka koja na lukav način, u skladu sa svojim simboličkim svojstvima, koristi i kontroliše lokalne moćnike i bogataše.

Vuk je načelnik tajne službe, emanacija moći, snage, tajnovitosti i muževnosti. Susret vuka i lisice je sudbonosan za oboje, ali on je prevashodno arhetipski. Predstavlja suštinsko spajanje muškarca i žene. Otkrivanje Svete knjige vukodlaka i razumevanje onoga što je u njoj rečeno jeste Peljevinov filozofsk stav koji se ogleda u tome da se smisao života ukazuje tek sa spoznajom samog sebe i svoga bića.

O autoru

Viktor Peljevin je rođen 22. novembra 1962. u Moskvi, gdje je završio Moskovski fakultet za energetiku, a studirao je i književnost. Već prvim romanom „Omon Ra“ (1992) privukao je pažnju književnih kritičara i bio nominovan za nagradu „Buker“. Slijede knjige: „Život insekata“, „Čapajev i Praznina“, „Generation П“, „Dijalektika prelaznog perioda. Iz niotkuda u nikuda“ („DПП. NN“), „Sveta knjiga vukodlaka“, „Šlem užasa“, „Empire V“, „П5“, „t“, „Sok od ananasa za divnu damu“, „S.N.U.F.F.“ (2011) i „Betmen Apolo“ (2013) za koje je dobijao brojne nagrade i hvalospjevne kritike širom sveta, pa i statuse kultnih romana. Njegov najnoviji roman „Ljubav za tri Cukerbrina“ objavljen je 2014. godine.

Književni kritičari su isticali sklonost Viktora Peljevina prema postmodernizmu i apsurdu, kao i uticaj ezoteričkih tradicija i satirične naučne fantastike na njegovo stvaralaštvo. Peljevinove knjige prevedene su na sve velike svjetske jezike, uključujući japanski i kineski. Peljevin je poznat po tome što se ne kreće u krugovima „književne elite“, praktično se ne pojavljuje u javnosti, vrlo rijetko daje intervjue i komunicira skoro isključivo preko interneta. Sve je to bilo povod za različite glasine: neki su tvrdili da pisac uopšte ne postoji, a da pod imenom „Peljevin“ radi grupa autora ili kompjuter.

Objavi ovu vijest na svom profilu